Tape cassette
ยังจำได้หรือเปล่า?...
ช่วงเวลาที่เราเก็บตัง เพื่อซื้อเทปซักม้วน ซื้ออัลบั้มของ
ศิลปินที่เราชื่นชอบ และพอเราได้มันมา เราจะพลิกปกหน้า
ปกหลัง ดูแล้วดูอีก แล้วเราก็ฟังเพลงในอัลบั้มเดียว อัลบั้มนั้น
วนไปวนมาประมาณชาตินึง
ความตื่นเต้น ความสุข ที่ได้มาจากเทปแค่ม้วนเดียว
มันทำให้เราอิ่มเอม นอนหลับฝันดี เหมือนมีคอลเลคชั่นเล็กๆ
เป็นของตัวเอง
บังเอิญ ผมไปเจอเทปผลิตมาใหม่ๆ แต่ข้างในเป็นเพลงเก่าๆ
เก่าประมาณยุค 70-80ได้ ม้วนละ 19 บาท...
ซื้อโดยไม่ต้องคิด และเพราะไม่คิด ซื้อมาเลยไม่รู้จะเอาไปฟังที่ไหน...
ผมเลยไปหาวอคแมนเก่าๆ มาซ่อมทำความสะอาด ปรากฏว่า
มันยังพอฟังได้
พอกดปุ่ม play เริ่มเล่นเพลง ภาพเก่าๆ ความรู้สึกเก่าๆ
มันก็ย้อนมาทันที
นึกถึงตอนเป็นเด็ก เป็นวัยรุ่นใหม่ๆ ที่มีความสุขกับเทปหนึ่งม้วน
นึกถึงตอนที่ไปร้านขายเทป ในเมือง ไปคุยกับเจ้าของร้าน
ไปรอ เพื่อจะรู้ว่า ศิลปินคนนี้ คนนั้น เทปจะวางแผงเมื่อไหร่
ดีจัง ความรู้สึกนี้ ที่มันย้อนมาอีกครั้ง....
ผิดกับเดี๋ยวนี้ อยากได้เพลงอะไร ไม่ต้องไปไหน นั่งแช่ที่เดิม
คลิ๊กๆ ซัก 4-5 ครั้ง เดี๋ยวเพลงมันก็มาอยู่ในคอม
เยอะแยะมากมาย จนไม่รู้ว่า จะฟังหมดหรือเปล่า...
ยิ่งง่าย ความหมายและคุณค่า ยิ่งน้อยลง...
นับวันมนุษย์เรายิ่งรอน้อยลง ไม่ต้องรอคอย คิดปุ๊บ ได้ปั๊บ
ผมเลยไม่แน่ใจว่า มันจะทำให้เราห่างไกล คำว่า ความหมายและ
คุณค่า ออกไปทุกทีๆ หรือเปล่า...
อยากคุย ก็โทร ไม่ต้องเขียนจดหมาย ไม่ต้องรอโทรเลข
อยากได้เพลงก็คลิ๊กเอา ไม่ต้องรอวางแผง ไม่ต้องเดินทางไปที่ร้าน
อยากได้อะไร แค่ปลายนิ้วสัมผัส เดี๋ยวก็มาอยู่ในมือเรา
ตามต้องการได้ไม่ยาก
พอได้มันมาอย่างง่ายๆแล้ว ท้ายที่สุดผมรู้สึกเหมือนว่า
มันหายไปในอากาศ...
และก็ดูเหมือนว่าความ "ง่าย" จะทำให้เรามีความสุขยากขึ้น...
เมื่อง่ายที่จะแสวงหา เพื่อครอบครอง มันทำให้เราอยากไปเรื่อยๆ
เพิ่มปริมาณความอยากไปเรื่อยๆ จากเพลง 10 เพลง ในหนึ่งอัลบั้ม
กลายเป็น ร้อยเพลง พันเพลง ใน Hard disk
จากจดหมายฉบับเล็กๆ จากคนที่รัก กลายเป็นถ้อยคำในโทรศัพท์
ที่หายไปกับกาลเวลา เหมือนไม่มีหลักฐาน ว่าเราเคยรักกัน
ผมเคยได้อ่านจดหมายรัก ของพ่อกับแม่ แล้วแม่ก็เล่าถึงเรื่องเก่าๆ
ในอดีตในห้วงเวลาที่มีความสุข
อย่างน้อย มันก็มีหลักฐาน ว่าผมเกิดมาได้ยังไง เกิดมาจากความรัก
สายใย และถ้อยคำในจดหมายนั่น
ในอดีต ผมเคยเขียนจดหมายรักถึงผู้หญิง ผมเคยมีเทปคาสเซท
ผมเคยมีความสุขกับเทปม้วนเดียว และผมก็เคยต้องรอคอย
มากกว่าในปัจจุบันนี้
หลายสิ่งในอดีต จึงมีค่าและความหมาย มีความคลาสสิคในแบบของมัน
ไม่ใช่ว่าปัจจุบันนี้ มันจะไม่ดี ไปซะทุกอย่าง...เพียงแต่มันแตกต่างกัน
โลกมันก็ต้องหมุนไป คนเราก็เช่นกัน หมุนเวียน แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
หากมันไม่รบกวนเวลาในชีวิตมากจนเกินไป คุณน่าจะลองถ่ายทอด
ความรู้สึกของคุณ ลงบนแผ่นกระดาษ ถึงเค้าหรือเธอคนนั้นดูบ้าง
มันอาจไม่ได้มีราคา ค่างวด อะไรมากมาย แต่ความหมายและคุณค่า
มันเต็มเปี่ยมอยู่ในนั้น....
และสุดท้ายผมอยากจะบอกว่า กูดีใจ ที่เกิดมาทันฟังเพลง
จากเครื่องเล่นเทป โว้ยยยยยยย!!!!!!
26 ต.ค. 2552 14.00 น.
